1
00:00:02,202 --> 00:00:07,339
ถึงแม้จะต้องตายที่โอซาก้าก็ตาม
Godai ที่สร้างขึ้นจะยังคงอยู่ที่นี่

2
00:00:13,613 --> 00:00:17,449
อาสารู้สึกไม่สบายใจ
กวนใจในตัวเธอ

3
00:00:19,552 --> 00:00:21,253
ขณะเดียวกันที่คาโนยะ...

4
00:00:22,222 --> 00:00:25,391
กันซึเกะ... บอกตรงๆ นะ
คุณรู้สึกอย่างไร

5
00:00:28,495 --> 00:00:32,331
คุณยังคิดว่าเราไม่ควร
เปลี่ยนร้านเราเป็นธนาคารเหรอ?

6
00:00:36,010 --> 00:00:42,050
อาซา กา คิตะ

7
00:00:42,475 --> 00:00:46,478
สัปดาห์ที่ 16
“ใครสักคนที่จะชี้ทางให้คุณ”
ตอนที่ 92

8
00:00:47,480 --> 00:00:50,149
เรื่องราวดั้งเดิม:
ชิเอโกะ ฟุรุคาวะ

9
00:00:50,817 --> 00:00:53,485
ผู้เขียนบท:
มิกะ โอโมริ

10
00:00:54,154 --> 00:00:56,822
เพลงโดย:
ยูกิ ฮายาชิ

11
00:00:57,490 --> 00:01:00,492
เพลงประกอบ: "365 Nichi no Kamihikouki"
ร้องโดย : AKB48

12
00:01:01,161 --> 00:01:03,829
ผู้บรรยาย:
เคย์โกะ ซูกิอุระ

13
00:01:07,968 --> 00:01:11,303
อาสะ ชิโรกะ:
ฮารุ

14
00:01:12,972 --> 00:01:16,308
ชินจิโร ชิโรกะ:
ฮิโรชิ ทามากิ

15
00:01:17,110 --> 00:01:19,945
โทโมัตสึ โกได:
คณบดี ฟูจิโอกะ

16
00:01:19,946 --> 00:01:22,748
กานสุเกะ:
ทาคายะ ยามาอูจิ

17
00:01:22,749 --> 00:01:25,551
บ๊วย:
โทโมจิกะ

18
00:01:25,552 --> 00:01:28,354
เอซาบุโระ ชิโรกะ:
อากิโตะ คิริยามะ

19
00:01:37,364 --> 00:01:39,965
เกคิจิ มิยาเบะ:
เซน คาจิฮาระ

20
00:01:43,636 --> 00:01:46,472
โยโนะ ชิโรกะ:
จุน ฟุบุกิ

21
00:01:47,140 --> 00:01:48,474
โชกิจิ ชิโรกะ:
มาซาโอมิ คอนโดะ

22
00:01:51,711 --> 00:01:54,947
ประมาณสองปีที่แล้ว
ที่คุณโกไดบอกว่า...

23
00:01:55,315 --> 00:01:57,883
ร้านรับแลกเงินใคร
อย่าเปลี่ยนข้อมูลธนาคาร

24
00:01:57,884 --> 00:01:59,418
จะหายไปทั้งหมดในที่สุด

25
00:02:00,420 --> 00:02:02,855
คุณพูดถูกอาซา...

26
00:02:04,190 --> 00:02:07,559
การธนาคารยังคงเป็นความเสี่ยงที่อันตราย

27
00:02:08,228 --> 00:02:11,663
แต่ก็อย่างที่นายโกไดบอก
ตอนนี้ไม่มี

28
00:02:11,664 --> 00:02:15,367
ร้านรับแลกเปลี่ยนเงินเหลืออยู่

29
00:02:17,003 --> 00:02:21,106
ไม่ควรคาโนะยะเริ่ม
จัดตั้งธนาคารเหรอ?

30
00:02:23,576 --> 00:02:30,616
ฉันอยากให้คุณทุกคนทำงานร่วมกัน
เพื่อปกป้องชื่อคาโนยะ

31
00:02:32,585 --> 00:02:36,889
ถึงเวลาแล้วสำหรับฉัน
ใช่ไหมครับอาจารย์?

32
00:02:40,799 --> 00:02:42,167
ไม่... ฉัน...

33
00:02:45,799 --> 00:02:48,967
ฉันคิดว่าคุณพูดถูก

34
00:02:51,371 --> 00:02:54,106
คาโนยะเป็นอาคารเก่าแก่ที่จัดตั้งขึ้น
ธุรกิจที่มีอายุ 250 ปี

35
00:02:54,107 --> 00:02:56,475
ข้างหลังเราที่โอซาก้า
โลกการเงิน...

36
00:02:57,644 --> 00:03:00,245
ดังนั้นถึงแม้ว่าจะถึงยุคสมัยก็ตาม
ร้านรับแลกเปลี่ยนเงินตราก็มี

37
00:03:00,246 --> 00:03:03,782
จบแล้วเราต้องไม่เลิก
จัดการเรื่องเงิน...

38
00:03:05,652 --> 00:03:06,785
แล้ว...

39
00:03:08,154 --> 00:03:10,022
เพื่อที่จะปกป้อง
ธุรกิจของเรา...

40
00:03:12,759 --> 00:03:14,126
หันมาที่ธนาคารกันดีกว่า

41
00:03:18,565 --> 00:03:21,800
เอาล่ะ. ฉันจะบอกอาซา

42
00:03:28,374 --> 00:03:31,510
เขาเพิ่งว่าเราเหรอ.
ควรจะเป็นธนาคารเหรอ?

43
00:03:32,212 --> 00:03:33,846
ฉันจะได้เล่าให้ฟังทั้งหมด
สาวใช้

44
00:03:35,148 --> 00:03:37,082
อะไรทั้งหมด.
ยุ่งเกี่ยวกับ?

45
00:03:37,117 --> 00:03:39,485
สงสัย...ก็คงเป็นครับ
หมายความว่าใหม่

46
00:03:39,519 --> 00:03:42,588
เช้าจะมา
ถึงคาโนยะ

47
00:03:42,589 --> 00:03:45,624
คุณพูดแบบนั้นเหมือนกับว่า
ใช้ไม่ได้กับคุณ

48
00:03:51,431 --> 00:03:53,732
คุณหมายถึงร้านนี้กำลังจะไป
ที่จะกลายเป็นธนาคาร?

49
00:03:53,766 --> 00:03:56,268
ถ้าเรากลายเป็นธนาคารแล้วได้อะไร?
กำลังจะเกิดขึ้นกับเราเหรอ?

50
00:03:57,437 --> 00:04:00,906
จริงหรือที่พวกเขาจะปล่อย.
สาวใช้ไปเหรอ?

51
00:04:01,641 --> 00:04:04,843
และผู้ชายก็จะกลายเป็น
“แป๊ะก๊วย” (พนักงานธนาคาร)...

52
00:04:04,844 --> 00:04:07,980
“แป๊ะก๊วย”? นั่นฟังดูเหมือน
ตราประทับอย่างเป็นทางการบางส่วน...

53
00:04:08,748 --> 00:04:11,383
โดยมีข่าวลือว่า
คาโนยะก็คงจะเป็น

54
00:04:11,384 --> 00:04:13,519
กลายเป็นธนาคารใน
ไม่มีเวลาเลย

55
00:04:13,520 --> 00:04:16,188
คนงานอยู่ใน
ความโกลาหล

56
00:04:17,123 --> 00:04:19,424
หยุดเสียเวลาและ
กลับไปทำงาน

57
00:04:37,010 --> 00:04:38,443
หัวหน้าเสมียน...

58
00:04:39,846 --> 00:04:43,782
แม่... ฉันขอโทษเรื่อง
ความปั่นป่วนทั้งหมด

59
00:04:43,783 --> 00:04:49,888
คาโนยะจะเป็นเช่นนั้นจริงหรือ
กลายเป็นสิ่งที่เรียกว่าธนาคารเหรอ?

60
00:04:49,889 --> 00:04:52,858
ใช่... เราคุยกันหมดแล้ว
พร้อมด้วยหัวหน้าเสมียนและ

61
00:04:52,859 --> 00:04:57,663
ทุกคน และเราจะเริ่มต้นกัน
ที่ตั้งร้านเราเป็นธนาคาร

62
00:04:59,332 --> 00:05:00,732
ใช่มั้ย?

63
00:05:01,467 --> 00:05:03,402
กันสึเกะเห็นด้วยเหรอ?

64
00:05:03,403 --> 00:05:05,003
แน่นอน.

65
00:05:05,672 --> 00:05:12,678
เอาล่ะ...ไปและ
บอกพ่อเกี่ยวกับเรื่องนี้

66
00:05:13,479 --> 00:05:16,548
ขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่เขาก็เป็น
มักจะกังวลเรื่อง

67
00:05:16,549 --> 00:05:19,384
พูดถึงการเป็นธนาคาร

68
00:05:19,385 --> 00:05:21,286
เอาล่ะ. ฉันเข้าใจ.

69
00:05:28,094 --> 00:05:29,494
อาสา...

70
00:05:31,497 --> 00:05:36,001
ฉันไม่เข้าใจจริงๆ แต่
เมื่อคาโนยะเปลี่ยนจาก

71
00:05:36,002 --> 00:05:42,708
คนรับแลกเงินไปที่ธนาคาร
อะไรจะเปลี่ยนไป?

72
00:05:42,709 --> 00:05:45,310
ถูกต้องครับ...นั่นแหละครับ
ทุกคนต่างก็กังวล

73
00:05:46,112 --> 00:05:48,380
ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุด
ระหว่างเงิน

74
00:05:48,381 --> 00:05:50,249
คนเปลี่ยนและธนาคารคือ

75
00:05:50,250 --> 00:05:53,418
ว่าธนาคารเป็นบริษัท

76
00:05:54,654 --> 00:05:55,821
กัปปะนิ?

77
00:05:55,822 --> 00:06:02,127
ใช่... เหมือนที่พ่อเคยพูดว่า "พวกเราเป็น"
กำลังจะกลายเป็น 'กัปปะ' (สไปรท์น้ำ)"

78
00:06:03,730 --> 00:06:06,231
เรากำลังจะกลายมาเป็น
"กัปปะนิ"?

79
00:06:07,333 --> 00:06:10,535
แทนที่จะมีทุกอย่างของเรา
คนงานอาศัยอยู่ที่นี่ด้วย

80
00:06:10,536 --> 00:06:14,606
เราและดูแลพวกเขา
เราจะจ่ายเงินให้คนงานของเราแต่ละคน

81
00:06:14,607 --> 00:06:18,644
เงินเดือนและพวกเขาจะใช้
เงินเดือนนั้นเพื่อดำรงชีวิตอยู่

82
00:06:19,512 --> 00:06:23,048
คุณหมายความว่าเราจะไม่เป็น
อยู่ด้วยกันอีกแล้วเหรอ?

83
00:06:23,049 --> 00:06:27,185
ถูกต้องครับ...ทุกคน
ยกเว้นความช่วยเหลือแบบสดของเรา

84
00:06:27,186 --> 00:06:30,522
จะอาศัยอยู่ในบ้านที่แยกจากกัน
และมาที่นี่เพื่อทำงาน

85
00:06:30,523 --> 00:06:34,026
ในตอนเช้าแล้วไป
กลับบ้านในตอนเย็น

86
00:06:34,994 --> 00:06:37,129
ฉันจะเหงามาก

87
00:06:37,130 --> 00:06:38,530
คุณพูดถูก.

88
00:06:39,432 --> 00:06:41,566
แล้วอาหารของทุกคนล่ะ?

89
00:06:42,535 --> 00:06:44,836
เราจะทานอาหารเช้าและ
อาหารเย็นแยกกันและ

90
00:06:44,837 --> 00:06:48,974
พวกเขาแต่ละคนจะต้องเตรียมตัว
อาหารของตัวเองต่อจากนี้

91
00:06:51,077 --> 00:06:54,146
ผู้ชายของเราจะทำได้ไหม.
ทำแบบนั้นเหรอ?

92
00:06:54,147 --> 00:06:55,414
นั่นเป็นเรื่องจริง

93
00:06:56,482 --> 00:06:59,551
นั่นก็จริง...ผมเดานะ
อีกสักพักเราก็จะมีมัน

94
00:06:59,552 --> 00:07:03,689
เลือกว่าพวกเขาต้องการหรือไม่
ที่จะอยู่ด้วยตัวเองหรืออยู่...

95
00:07:03,690 --> 00:07:05,057
นั่นเป็นเรื่องจริง...

96
00:07:05,058 --> 00:07:10,996
ขอบคุณสำหรับความกังวลของคุณ
เกี่ยวกับรายละเอียดที่สำคัญดังกล่าว

97
00:07:14,200 --> 00:07:15,467
และอีกอย่างหนึ่ง...

98
00:07:17,203 --> 00:07:19,971
ประกอบกิจการเหมืองถ่านหิน
มีขนาดใหญ่กว่า

99
00:07:19,972 --> 00:07:22,774
ฉันคาดหวังดังนั้นในระยะใกล้
อนาคตฉันกำลังคิดถึง

100
00:07:22,775 --> 00:07:27,045
ทำให้มันกลายเป็น "กัปปะ"
ฉันหมายถึงบริษัท

101
00:07:28,614 --> 00:07:30,949
นั่นหมายความว่าอย่างไร?

102
00:07:31,751 --> 00:07:34,286
คาโนยะจะไม่เพียงแต่เป็นเท่านั้น
ธนาคารแต่เราจะกำหนด

103
00:07:34,320 --> 00:07:35,987
ขึ้นบริษัทใหม่...

104
00:07:37,023 --> 00:07:38,256
กล่าวอีกนัยหนึ่ง...

105
00:07:44,464 --> 00:07:45,997
บางอย่างเช่นนี้...

106
00:07:50,770 --> 00:07:52,771
...จะกลายเป็นอะไรบางอย่าง
เช่นนี้

107
00:07:54,006 --> 00:07:55,273
แบบนี้?

108
00:07:56,142 --> 00:07:57,809
นั่นเป็นเรื่องที่น่าประทับใจ

109
00:07:58,644 --> 00:08:03,382
ฉันจะขอให้เอซาบุโระไปรับ
การดูแลส่วนหลัก

110
00:08:03,416 --> 00:08:07,853
และประธานของ
บริษัทใหม่นี้...

111
00:08:08,654 --> 00:08:09,888
ประธานาธิบดี?

112
00:08:12,358 --> 00:08:15,961
ถ้าเป็นไปได้สำหรับท่านประธาน
ของบริษัทเหมืองถ่านหิน...

113
00:08:22,235 --> 00:08:25,036
ใช่มั้ย? ดังนั้น
ประธานของ

114
00:08:25,037 --> 00:08:27,005
บริษัททำเหมืองถ่านหิน
จะเป็นไปตามที่คุณบอก...

115
00:08:28,007 --> 00:08:29,875
ทั้งหัวหน้าฝ่าย
ครอบครัวและแม่

116
00:08:29,876 --> 00:08:32,511
ได้ตกลงตามนั้นแล้ว
สิ่งที่เหลืออยู่คือ...

117
00:08:32,512 --> 00:08:35,347
วันนี้คุณจะออกเดินทาง
ไม่ใช่คุณเหรอ?

118
00:08:35,348 --> 00:08:36,014
ใช่.

119
00:08:36,048 --> 00:08:38,283
ฉันดีใจที่คุณอยู่ที่นี่...

120
00:08:38,317 --> 00:08:39,951
ฉันมีบางสิ่งที่สำคัญ
ที่จะพูดคุยกับคุณเกี่ยวกับ...

121
00:08:39,952 --> 00:08:41,787
คุณได้กล่าวถึง
นั่นไม่ใช่เหรอ?

122
00:08:41,788 --> 00:08:43,722
แทนที่จะคุยกับคุณ
เกี่ยวกับเรื่องนี้ตั้งแต่นั้นมา

123
00:08:43,723 --> 00:08:46,658
เวลาผ่านไปและ
ฉันตัดสินใจแล้ว...

124
00:08:46,659 --> 00:08:48,059
คุณตัดสินใจแล้ว...?

125
00:08:48,094 --> 00:08:50,495
คุณแต่งหน้าอะไร
ใจของคุณเกี่ยวกับ?

126
00:08:51,531 --> 00:08:54,766
พ่อ! อุเมะอยากได้
เพื่อพูดคุยกับคุณ

127
00:08:54,767 --> 00:08:56,802
ชิโยะ...ฉันไม่ได้...

128
00:08:56,803 --> 00:08:58,103
เกิดอะไรขึ้น?

129
00:09:03,543 --> 00:09:06,678
ถ้าทางร้านจะไป
กลายเป็นธนาคาร

130
00:09:06,679 --> 00:09:09,981
จะเกิดอะไรขึ้นกับ
หัวหน้าเสมียนและคนงานคนอื่นๆ?

131
00:09:11,717 --> 00:09:14,619
เราวางแผนที่จะมีกันสุเกะ
กลายเป็นผู้จัดการ

132
00:09:15,321 --> 00:09:19,491
เขาจะต้องทำงานหนักมากขึ้นเพื่อรับ
หน้าที่ของคนงานคนอื่นๆ ทั้งหมด

133
00:09:19,492 --> 00:09:24,663
ผู้จัดการ? แล้วไงล่ะ
ให้เขาตั้งร้านของตัวเองเหรอ?

134
00:09:26,365 --> 00:09:28,900
ฉันขอโทษ...มันไม่ใช่
ที่ของฉัน...

135
00:09:28,901 --> 00:09:31,970
ไม่... เราคุยกันแล้ว
ตั้งค่ากันสึเกะขึ้น

136
00:09:31,971 --> 00:09:34,739
กับร้านของเขาเองจาก
เวลาของพ่อฉัน แต่

137
00:09:34,740 --> 00:09:36,641
เราไม่เคยทำ
อะไรเกี่ยวกับมัน

138
00:09:39,478 --> 00:09:42,013
ถ้าเราเป็นธนาคารเราทำไม่ได้
ให้เขาตั้งขึ้นด้วยตัวของเขาเอง

139
00:09:42,014 --> 00:09:44,983
ร้านค้า แต่ธนาคารสามารถทำได้
มีสาขา...

140
00:09:46,185 --> 00:09:47,219
สาขา?

141
00:09:48,821 --> 00:09:50,856
เพื่อให้พอดีตัวได้ง่ายขึ้น
ธุรกิจ ฉันกำลังคิดอยู่

142
00:09:50,857 --> 00:09:53,959
เราจะมีสาขาในโดทงโบริ
และอุเมดะ และในที่สุด

143
00:09:53,960 --> 00:09:56,027
สาขาในโตเกียวและโกเบ

144
00:09:56,996 --> 00:10:00,799
ฉันคุยกับเอซาบุโระแล้ว
ทำให้กันสุเกะเป็นผู้จัดการ

145
00:10:00,800 --> 00:10:03,201
ของสาขาที่ใหญ่ที่สุด

146
00:10:04,403 --> 00:10:05,871
ผู้จัดการสาขา?

147
00:10:05,872 --> 00:10:09,007
แต่นั่นแตกต่างออกไปเล็กน้อย
จากการตั้งเขาขึ้นมาด้วย

148
00:10:09,041 --> 00:10:11,943
ร้านของเขาเองเหมือนกับเรา
ในอดีตไม่ใช่เหรอ?

149
00:10:13,279 --> 00:10:15,146
นั่นเป็นเรื่องจริง

150
00:10:17,583 --> 00:10:20,952
ฉันขอโทษ...ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่
สถานที่ของฉันที่จะพูด

151
00:10:20,953 --> 00:10:27,325
อะไรทำนองนี้ แต่อย่างฉัน
ฉันแน่ใจว่าหัวหน้าเสมียน

152
00:10:27,326 --> 00:10:32,964
ห่วงใยกันเสมอมา
ครอบครัวและคนงาน

153
00:10:35,334 --> 00:10:42,207
กรุณา... กรุณาอย่า
ทำให้มันยากสำหรับเขา

154
00:10:51,817 --> 00:10:57,522
นี่เป็นครั้งแรกที่ Ume มีมา
พูดแบบนั้นกับฉัน

155
00:10:58,624 --> 00:11:03,528
ในฐานะผู้รับใช้ทหารผ่านศึกที่มีไหวพริบ
ฉันเดาว่าพวกเขาน่าจะเกี่ยวข้องกัน

156
00:11:06,165 --> 00:11:08,900
เป็นไปได้ไหมถ้าเราจะบอก
กันสึเกะเราทำไม่ได้

157
00:11:08,901 --> 00:11:11,336
ให้เขาตั้งขึ้นด้วยตัวของเขาเอง
เก็บ เขาจะออกไปเหรอ?

158
00:11:14,740 --> 00:11:17,442
เมื่อเรามาเป็นธนาคาร
ฉันคิดว่าฉันสามารถพึ่งพาได้

159
00:11:17,443 --> 00:11:18,977
กับกันสุเกะมากยิ่งขึ้น

160
00:11:18,978 --> 00:11:23,448
แต่ถ้าเกิดว่าเกิดขึ้นและ
นั่นคือเส้นทางกันสุเกะ

161
00:11:23,449 --> 00:11:26,585
เลือกแล้ว เราต้องไม่หยุดยั้งเขา

162
00:11:28,120 --> 00:11:32,591
มันคือชีวิตของเขา จนถึงขณะนี้
เขาเสียสละมาก

163
00:11:34,594 --> 00:11:38,797
ก็จริงครับ...ธุรกิจ
เปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ มันก็เป็นเช่นนั้น

164
00:11:38,798 --> 00:11:45,136
เห็นแก่ตัวที่จะถามกันสุเกะ
ไม่ต้องเปลี่ยน

165
00:11:47,340 --> 00:11:49,240
นั่นคือสิ่งที่มันเป็น

166
00:11:52,578 --> 00:11:55,280
ฉันจะลองคุยกับกันสึเกะดู

167
00:12:01,887 --> 00:12:03,955
คุณกำลังพูดถึง
ธนาคารอีกแล้วเหรอ?

168
00:12:06,125 --> 00:12:10,462
ฉันยังพาคุณไปเรียนรู้เรื่อง
คำว่า "แป๊ะก๊วย" (ธนาคาร)

169
00:12:12,865 --> 00:12:16,801
แต่มันยากใช่ไหมล่ะ?

170
00:12:20,106 --> 00:12:24,776
นั่นหมายความว่าคุณจะไม่
เป็นแม่ของฉัน...

171
00:12:27,013 --> 00:12:28,747
ฉันเดาอย่างนั้น

172
00:12:32,418 --> 00:12:37,522
เติบใหญ่ขึ้นจริงๆ
เป็นเรื่องยากใช่ไหม?

173
00:12:42,695 --> 00:12:49,134
ในขณะเดียวกัน โกไดก็ทำงานอย่างไม่ลดละ
เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของโอซาก้า

174
00:13:21,267 --> 00:13:22,467
หัวหน้าเสมียน...

175
00:13:24,070 --> 00:13:28,139
ฉันเดาว่ามันหมายความว่ามันเป็น
ไม่ใช่ยุคของฉันอีกต่อไป

176
00:13:30,609 --> 00:13:33,678
ในขณะที่ฉันกำลังมีสมาธิ
ในการทำงานลูกคิด

177
00:13:33,679 --> 00:13:37,148
เวลามีการเปลี่ยนแปลง
อย่างสมบูรณ์

178
00:13:39,418 --> 00:13:42,287
ความคิดของทุกคน
ทำงานเป็นครอบครัวเพื่อ

179
00:13:42,288 --> 00:13:46,491
ปกป้องธุรกิจ
ไม่เป็นความจริงอีกต่อไป

180
00:13:50,029 --> 00:13:51,830
พวกเขาเรียกมันว่าบริษัท

181
00:13:53,566 --> 00:13:55,734
มันฟังดูเย็นสำหรับฉัน

182
00:13:57,303 --> 00:13:59,471
ฉันเดาว่าฉันแค่
เริ่มแก่แล้ว

183
00:14:01,540 --> 00:14:05,410
คุณคือคนที่คาโนยะ
ไม่สามารถทำได้โดยไม่ต้อง

184
00:14:08,280 --> 00:14:10,715
มันไม่ใช่แค่หัว
ของครอบครัวแต่

185
00:14:10,716 --> 00:14:14,486
นายหญิงผู้ยิ่งใหญ่ ชินจิโร่
คุณโอซ่าและคนอื่นๆ

186
00:14:14,487 --> 00:14:17,255
ทุกคนอยากให้คุณอยู่ต่อ

187
00:14:20,192 --> 00:14:23,528
แน่นอน... ฉันก็เหมือนกัน

188
00:14:35,580 --> 00:14:36,547
อุเมะ...

189
00:14:38,811 --> 00:14:40,378
ใช่ไหม?

190
00:14:41,580 --> 00:14:42,847
คุณจะ...

191
00:14:45,351 --> 00:14:46,951
...ออกจากบ้านนี้ไป
กับฉันเหรอ?